Srbija: Aranđelovac

Srbija: Arandjelovac Knjaz Milos je 1859. god. poceo da gradi crkvu posvecenu sv. arhandjelu Mihailu te je uskoro nakon njenog zavrsetka Vrbica preimenovana u Arandjelovac. Napredujuci, Arandjelovac je uskoro apsorbovao susednu Bukovicku Banju, vec poznato leciliste. Redovne posete Milosevog sina i naslednika Mihaila pomogle su napretku banje. Danas je najvise poznata po mineralnoj vodi „Knjaz Milos“koja je pocela da se flasira pocetkom 20. veka, a ime je dobila po knezu koji ju je obilno koristio na svom dvoru. U centru grada nalazi se takodje i srediste banje, prostrani park koji se pruza na nekih 40 hektara. U njemu se nalazi nekoliko hotela, medju kojima „Staro Zdanje“ ima narocito mesto. Masivno zdanje u stilu romanticizma zapoceo je da zida knez Mihailo kao svoju letnju rezidenciju. Kako je Zdanje zavrseno 1872. godine, tek cetiri godine posle Mihailove smrti, nikada nije ispunilo prvobitnu namenu vec je odmah pretvoreno u banjski objekat. Podizanje „Starog Zdanja“ nije samo obelezilo pocetak organizovanog banjskog zivota, vec ga je njegov prepoznatljiv izgled pretvorio u jedan od simbola grada. U parku je rasporedjeno i pet termalnih izvora i otvoreni bazen, ali njegovu glavnu atrakciju cini 66 skulptura savremenih umetnika pri cemu su sve skulpture izradjene od belog mermera sa obliznje planine Vencac. OKOLINA: U okolini grada nalazi se Risovacka pecina u kojoj su pronadjeni vazni arheoloski i palentoloski nalazi iz Starijeg kamenog doba. Pecina je pretvorena u muzej koji svedoci o zivotu u doba praistorije. Knjaz Milos Obrenovic je 1837. god. naredio da se razbacana sela Vrbica i Orasac integrisu i nasele uz glavni put. Dugacka Ulica knjaza Milosa, u kojoj se mogu naci gotovo sve vazne institucije, jos uvek je zivi dokaz ove regulacije. Vladimir Dulovic (Izvor: Srbija na dlanu, KOMSHE)

Knjaz Miloš je 1859. god. počeo da gradi crkvu posvećenu sv. arhanđelu Mihailu te je uskoro nakon njenog završetka Vrbica preimenovana u Aranđelovac. Napredujući, Aranđelovac je uskoro apsorbovao susednu Bukovičku Banju, već poznato lečilište. Redovne posete Miloševog sina i naslednika Mihaila pomogle su napretku banje. Danas je najviše poznata po  mineralnoj vodi „Knjaz Miloš“koja je počela da se flašira početkom 20. veka, a ime je dobila po knezu koji ju je obilno koristio na svom dvoru.

U centru grada nalazi se takođe i središte banje, prostrani park koji se pruža na nekih 40 hektara. U njemu se nalazi nekoliko hotela, među kojima „Staro Zdanje“ ima naročito mesto. Masivno zdanje u stilu romanticizma započeo je da zida knez Mihailo kao svoju letnju rezidenciju. Kako je Zdanje završeno 1872. godine, tek četiri godine posle Mihailove smrti, nikada nije ispunilo prvobitnu namenu već je odmah pretvoreno u banjski objekat.

Podizanje „Starog Zdanja“ nije samo obeležilo početak organizovanog banjskog života, već ga je njegov prepoznatljiv izgled pretvorio u jedan od simbola grada. U parku je raspoređeno i pet termalnih izvora i otvoreni bazen, ali njegovu glavnu atrakciju čini 66 skulptura savremenih umetnika pri čemu su sve skulpture izrađene od belog mermera sa obližnje planine Venčac.

OKOLINA:

U okolini grada nalazi se Risovačka pećina u kojoj su pronađeni važni arheološki i palentološki nalazi iz Starijeg kamenog doba. Pećina je pretvorena u muzej koji svedoči o životu u doba praistorije.